Collectief ontwaken

Collectief Ontwaken

We leven in bizarre en onrustige tijden. Polarisatie groeit. Van verschillende ‘wij-en’ tegen andere ‘zij-en’. Een warboel aan fake-news-claims en complottheorie-vingerwijzingen. Mensen worden toegang ontzegd tot producten en diensten, tot naasten, tot samenkomen, tot verbinding, tot afscheid nemen, tot samen Mens Zijn. In heel deze globale malle molen is het moeilijk het bos nog door de bomen te zien. Wat is echt? Wat geloof ik? Waarin ga ik mee? Waar scherm ik mij (on)bewust liever van af? Wat zijn mijn blinde vlekken hierin? Wat wordt van mij getoond? Wat wordt van mij gevraagd? Waar en hoe toon ik mijzelf? Wie ben ik hierin Zelf?

Voorspeld?

Er is al langer verteld en voorspeld in oudere en zogenaamde primitievere culturen dat deze tijd een kantelmoment zou zijn, een tijd van overgang, een tijdperk van verandering, naar iets Nieuws. Een groot ontwaken van de mensheid zou gaan plaatsvinden onderweg naar harmonie en eenheid, naar een Aards Paradijs. Als ik buiten kijk, lijkt dit aan de oppervlakte eerder verder weg dan ooit. Hoe meer ik mijn eigen voelen volg op dit pad van ons als mensheid, hoe meer ik mij voel bewegen in een absurde dystopische film. Het geeft kortsluiting in mijn waarnemen. Ik kan steeds moeilijker geloven wat ik zie. Alsof ik steeds meer in een andere wereld leef dan vele mensen rondom.

Dystopie of harmonie?

Afgelopen week zag ik zo de film Christmas Chronicles 2. Toen de film voorbij was en buiten keek, was het echt scherpstellen. Van een idylisch hoopvol beeld achter het glas van de TV naar een onvatbare en hard afgescheiden realiteit achter het glas van het raam. In het verleden keek ik vanuit interesse wel eens naar een dystopische sci-fi-film. Die lijken steeds meer gekopieerd te worden naar het beeld achter dit vensterraam. En toch, schijn bedriegt. Onder deze onheilspellende oppervlakte schuilt de grootste groeisprong van ons als mensen-éénheid. Een collectief ontwaken tot ons grootste potentieel.

Ontwaken?

Ontwaken? Wat is dat? Voorheen was dit vaak en voornamelijk een louter individueel proces. Door ervaringen in je leven, vaak crisismomenten, kwam je in aanraking met verborgen duistere plekken in jezelf. Met wonden en kwetsuren die vroegen om geheeld te worden. Je (zielsgekozen) levenservaring fungeerde als een spiegel naar die plekken in jezelf die niet in lijn liggen met je Goddelijke afkomst. Plekken waar je Licht mocht brengen. Plekken waar jij als Licht en Liefde meer ruimte mocht innemen in deze Aardse materie. Plekken die vroegen om Lichtwerk. Enkel door deze spiegels ter hande te nemen en op weg te gaan met het spiegelbeeld, bracht het effectief verLichting. Ontkennen dat dit zogenaamde duister in jezelf nog aanwezig was, deed het niet verdwijnen. Jezelf als slachtoffer van het aangeraakte en gespiegelde wentelen in zelfbeklag, versterkte het lijden. Ten strijde trekken tegen de spiegel, bracht misschien scherven, maar zeker geen geluk. Enkel door naar jezelf te kijken, naar het duister binnenin, door het te benoemen, door het er te laten Zijn, door het in Liefde te omarmen, als een deel van jezelf, kon en kan het helen en transformeren. En van hieruit verdwenen als vanzelf de pijnlijke spiegels naar dit deel van jezelf. De heling was gebeurd, de les was geleerd. Je was gegroeid en straalde en spiegelde als vanZelf meer Licht en Liefde.

Zo binnen, zo buiten

Dit individuele innerlijke helingswerk gaat in deze shiftende tijden onherroepelijk en exponentieel verder. We verschuiven echter ook samen naar een collectiever veld van helingswerk. Zoals wij individueel een innerlijke wereld hebben die door heling een andere individuele uiterlijke wereld aantrekt en manifesteert, vormen wij samen als mensheid de innerlijke wereld van de samenleving. Als we morgen in een andere wereld in harmonie en eenheid wensen samen te leven, dienen we samen het collectieve duister aan te kijken voor wat het is. Initieel voelde ik weerstand om dit toe te laten. Herinneringen aan andere levens waarin in onze mensengeschiedenis dit duister gruwelijkheden beging tegen onszelf als mensheid, zouden hierdoor aangeraakt worden. Herinneringen aan zowel slachtoffer- als daderschap van dit duister. Ik liet dit liever nog versluierd en verborgen begraven binnenin.

Het bewuste stuiptrekkende duister

Volgens een eigen zieleplanning, de Goddelijke Timing van elkeen, werd ik ongeveer twee maand geleden ontwaakter tot dit collectieve donkere plaatje. Allerhande reeds vergaarde puzzelstukjes begonnen een grotere puzzel te leggen. Initeel een eerder angstaanjagende puzzel. Innerlijk lichtwerk verrichten waarbij het duister in jezelf eerder onverbonden flarden lijken te zijn die je op je eigen tempo kan aangaan, kan aanvoelen als een spiritueel sprookje. Collectief Lichtwerk waarbij het duister plots een eigen bewustzijn heeft, een bewust plan dat verlangt te misleiden tot onderdrukking en digitale slavernij van de mensheid, voelt als de verwerkelijking van zovele dystopische films die ons al ettelijke decenia voorgeschoteld worden als entertainment.

Voel je eigen waarheid

Ik wens hier geen opsomming te geven van allerhande al-dan-niet-complottheorieën. Daarvoor hoef je online niet ver te zoeken als je deze wenst te vinden. Ik wens ook niet mijn huidige puzzel van onze realiteit als absolute waarheid te delen. Voel voor jezelf aan wat voor jou als waarheid aanvoelt, enigszins bewust van de mogelijkheid van blinde vlekken in jezelf die je weerhouden verder te kijken dan wat het afgelopen jaar door onze massamedia en overheid voorgeschoteld werd. Het is niet de eerste keer, nog niet zo lang geleden en ook niet zo ver van ons dat zowel overheden als media een misleidend beeld toonden om een eigen donkere agenda enigszins verborgen uit te rollen. Als onze collectieve wereld geen duister meer zou bevatten, zouden we reeds in een harmonieuze samenleving vertoeven zonder honger, zonder armoede, zonder ongelijkwaardigheid, … . Het beeld achter het vensterraam toont eerder groeiend het omgekeerde.

Geen slachtoffer, geen dader, geen strijder

Het is o.a. door ons eigen innerlijke Lichtwerk, dat er steeds meer Licht aanwezig is. En door dit groeiende Licht kan het duister zich niet langer meer verbergen. Alles komt aan en in het Licht. Wat we aan de oppervlakte zien, voelt eerder als stuiptrekkingen, als een versnelling van de agenda. Hetgeen we buiten zien, is onrechtstreeks bewijs dat het beter wordt, dat het loont.
Zoals bij individueel Lichtwerk zowel slachtofferschap als ten strijde gaan tegen wat aangeraakt wordt, geen heling biedt, is dat met dit collectieve stuk hetzelfde. Er is allereerst durven kijken naar wat er is, het benoemen, het bestaansrecht geven. Ontkennen dat er meer speelt dan een virus dat plots na minder dan een jaar bestreden kan worden met een wondervaccin, is als wegduwen van een spiegel naar een ‘zere’ plek in ons collectieve innerlijke. Wat er effectief op het wereldtoneel speelt laat ik aan jou om toe te laten en te ontwarren. Door jezelf als slachtoffer op te stellen van heel dit gebeuren en de oplossing en redding al dan niet bewust in handen te leggen van externe maatregelen, middelen of meningen, geeft de macht krachtiger aan hen die ze uitrollen. Door ten strijde te trekken tegen de spelers van het duister, voeg je toe aan hun energie. Door je eigen puzzels te willen opdringen aan anderen, ontneem je elkeen het recht hun eigen puzzel te leggen op hun tempo en tijd, en vergroot je de polarisatie en weerstand tot groei en ontwaken. Ga jou Weg met wat getoond en aangeraakt wordt, binnenin jouzelf en binnenin onze maatschappij. Blijf dicht bij wat goed voelt van binnenuit, volg dat, zet dat neer, straal dat uit, zonder je af te sluiten voor wat de Ander jou in dit grote spel te bieden heeft. Wees het Licht dat we allen zijn, dat we allen verlangen. Deel dit, stuur dit uit, zelfs en zeker naar die zielen die zich in deze tijd aangediend hebben om een duistere rol op zich te nemen. Bewust of onbewust dragen zij op hun gekozen manier bij tot het grote ontwaken van ons als Mensen-éénheid.

Ons hoogste en Goddelijke potentieel

Het doel van dit huidige wereldspel is ontwaken tot ons Goddelijk potentieel, tot ons meesterschap. Dat is het voorspelde einde van dit hoofdstuk van ons als mensheid. Hoe onze nabije toekomst eruit ziet, bepalen wij samen Zelf. Verenig je met gelijkgestemde, gelijktrillende mensen. Draag uit in welke samenleving jij wenst te leven. En zet dit samen meer. Voorbij en doorheen wat ons opgedrongen wordt. Vanuit een verNieuwende solidariteit voorbij maatregelen, voorbij tekort en middelen. Het oude brokkelt af, loopt stuiptrekkend op de laatste achterste poten. Het Nieuwe is er AL, in Ons, in Samen Zijn.

Eén reactie

  • Hanne F

    Chapeau!
    Raak en helder…

    Het is duidelijk dat die kans van een kantelmoment nu gaande is.
    Al die tegenpolen die nu stevig in conflicht zijn met elkaar tussen enerzijds het niet willen veranderen, het oude willen vasthouden en willen overheersen,
    met anderzijds de drang naar een krachtige posititeve vernieuwing en ont(-)wikkeling.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *